Kult rewolucjonisty

Kult rewolucjonisty

Che Guevara w Boliwii cieszy się nie mniejszą estymą niż Stalin w Gruzji, czy Lenin na prowincji państw byłego Związku Radzieckiego. Jego imieniem nazwane są place, ulice i budynki publiczne. W La Paz pytam młodego mężczyznę, co sądzi o rewolucjoniście? Ten w okamgnieniu stawia Argentyńczyka w jednym rzędzie z Jezusem Chrystusem, dodając: „On też był przecież rewolucjonistą”.

Koszulka z Che
Na twarz Che Guevary można się dziś natknąć w najbardziej przypadkowych miejscach i na niezliczonych produktach. W Australii wypuszczono na rynek lody pod nazwą – Cherry Guevara, jego postać zdobiła jedną z najsłynniejszych wódek, wizerunek rewolucjonisty widniał na wodzie kolońskiej oraz markowych butach. Co sprawiło, że człowiek, który ma na swym sumieniu setki ludzkich istnień stał się takim idolem? Rozgłos postaci rewolucjonisty nadał w 1967 roku lewicowy publicysta Giangiacomo Feltrinelli, który rozprowadził we Włoszech serię plakatów z jego wizerunkiem. Plakat powstał na bazie szkicu zdjęcia zrobionego przez Alberta Kordę 5 marca 1960 roku. „Nie wiem kim jest ten facet” – taki napis na jednej z koszulek pod nadrukiem z jego twarzą, to najlepszy dowód na to, że wizerunek Che żyje w całkowitym oderwaniu od rzeczywistości. Graffiti, wystawy sztuki współczesnej, reklamy – dziś wszędzie widać charakterystyczną twarz brodatego mężczyzny w berecie z gwiazdą.

Śmierć w Boliwii
Trudno nie przytoczyć jego historii – aktualnie znajdując się w niemalże dwumilionowym Santa Cruz de la Sierra oddalonym zaledwie o 300 kilometrów od La Higuera, gdzie 8 października 1967 roku w wąwozie del Yuro zostaje otoczony przez przeważające siły, wzięty do niewoli, a następnie rozstrzelany. – Szliśmy mniej więcej dobrą godzinę, która dla mnie wyniosła dwie z powodu zmęczenie kobyłki, w pewnej chwili wpakowałem jej nóż w szyję, czyniąc porządną ranę w nocy zebrałem wszystkich i powiedziałem, co następuje: Pachungo wraca do zdrowia, ale ja jestem strzępem człowieka, a wypadek z kobyłką dowodzi, że doszedłem do stanu, kiedy w pewnych momentach tracę panowanie nad sobą. Niecałe dwa miesiące po napisaniu przez Guevarę tych słów, partyzantka w Boliwii przestała istnieć. Guevara przegrał.

Rewolucja kubańska
Ponad 54% ludności Ameryki Łacińskiej stanowią małorolni lub bezrolni chłopi, spośród których ok. 30% (dane według raportu ONZ ) głoduje, 40% jest niedożywionych, a zaledwie 10% żyje dłużej niż 35 lat. Analfabetyzm wśród wieśniaków w niektórych południowoamerykańskich państwach sięga ponad 85%, śmiertelność niemowląt przekracza 200 na 1000 urodzeń żywych (w Szwecji – 12,4).
Program Che był więc w zasadzie prosty: partyzanci winni działać właśnie wśród najbardziej uciskanej klasy chłopskiej i pociągnąwszy ją przykładem swojej postawy i czynu zbrojnego, stworzyć ośrodek walki podobny do Wietnamu, przez co „zmusić imperializm do rozproszenia sił i w dalszej konsekwencji wysiłkiem wszystkich narodów Trzeciego Świata – imperializm pokonać”. Rząd Boliwii utajnił miejsce pochówku rewolucjonisty. Grób, w którym został pochowany odnaleziono po 30 latach. Szczątki Che Guevary przewieziono do Hawany, gdzie Fidel Castro urządził mu pogrzeb z honorami państwowymi.

Źródło:
http://www.polskieradio.pl/…/825402,Desant-w-Zatoce-Swin-po…

https://pl.wikipedia.org/wiki/Che_Guevara

http://kapuscinski.info/recenzjache-guevara-dziennik-z-boli…

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *